بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

100:2
And olsun (dırnaqları ilə daşdan) qığılcım qoparan atlara;

فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا

Falmooriyati qadha
BİR AYƏ
(Ya Peyğəmbər!) And olsun ki, (Hüdeybiyyədə) ağac altında sənə beyət etdikləri zaman Allah möminlərdən razı oldu. (Allah) onların ürəklərində olanı (sənə sadiq qalacaqlarını, əhdə vəfa edəcəklərini) bildi, onlara (öz dərgahından) arxayınlıq (rahatlıq, səbr, səbat, mənəvi qüvvə) göndərdi və onları yaxın gələcəkdə qazanılacaq bir qələbə (Xeybərin fəthi) ilə mükafatlandırdı.
BİZƏ QOŞUL